لحظه های ناب
ای سایه ی مبهم دوستی در اشک لبریز عاشقی مرا به یاد آور آنچنان که پروانه گل را هوا ، لطافت را مرا به یاد آور در تنهایی یک اشک در سکوت خفقان آور مرگ مرا به یاد آور، آنچنان که می گذری مثل هوا بر تن پوش برگ و در دل کمیاب میشوی و در باران احساس گم می شوی مرا به یاد آور ای اشک غم گین باران به جان پر ارزشت سوگند در جان رخنه کرده ای و در روح لبریز گشته ای مرا به یاد خواهی آورد آن روز که می روم و مثل یک ستاره دور می شوم و مثل یک بغض فریاد می شوم مرا به یاد آور آنچنان که سکوت کوچه را آنچنان که عاشق ، مهتاب را (((علیرضا)))
مرا به یاد آور ای ترنم باران بهاری
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387ساعت
20:40 توسط ترسیم گر| |
| Design By : Night Skin |
سلام:
احتمالا همه من رو می شناسید. فعلا دانشجو هستم از مریدان شهر حافظ
-----------------------------
باغ خیال من همینجاست
روی بال های شاپرک
لای این گلهای اسیر
پای گفتار دل
همره لبخند تنهایی
باغ خیال من همینجاست
با همه ی دست نیا فتنی هایش
با میوه هایی به شیرینی آرزو
آنها امیدان راه فردایند
---------------------------------
Welcome to where time stands still
خوش آمدید به جایی که زمان ساکن است.
---------------------------------
اسطوره می گوید و راست می گوید "در روزگاران پیشین خردمندانی بودند، که با دانش اندوزی و اندیشه ورزی به فرزانگی می رسیدند"
نشانه ی رسیدن ، دست یافتن به چشم سومی بود، درست در میان پیشانیشان.
تو شاید قصه دوست نداشته باشی،من اما، کودکانه عاشق قصه ام ،و در به در-در بیداری ، نه در خواب دنبال آدم های قصه می گردم .
آدم هایی با یک چشم وسط پیشانیشان-چه زیبا!-
با هفت تا کله - چه حیرت آور !- و دلی قد دریا- چه با شکوه ! -
دل بزرگش خوب است ، قد دریاش خوب است.
مرده شور دلهای کوچک را ببرد، که هیچ چیز در تو ی آن نمی گنجد مگر خودش.
دلت می خواهد، مثل آدم های توی قصه ها بشوی ؟
من باری کودکانه عاشق قصه ام و آدم های سه چشم هفت کله ی دل گنده.
احتمالا همه من رو می شناسید. فعلا دانشجو هستم از مریدان شهر حافظ
-----------------------------
باغ خیال من همینجاست
روی بال های شاپرک
لای این گلهای اسیر
پای گفتار دل
همره لبخند تنهایی
باغ خیال من همینجاست
با همه ی دست نیا فتنی هایش
با میوه هایی به شیرینی آرزو
آنها امیدان راه فردایند
---------------------------------
Welcome to where time stands still
خوش آمدید به جایی که زمان ساکن است.
---------------------------------
اسطوره می گوید و راست می گوید "در روزگاران پیشین خردمندانی بودند، که با دانش اندوزی و اندیشه ورزی به فرزانگی می رسیدند"
نشانه ی رسیدن ، دست یافتن به چشم سومی بود، درست در میان پیشانیشان.
تو شاید قصه دوست نداشته باشی،من اما، کودکانه عاشق قصه ام ،و در به در-در بیداری ، نه در خواب دنبال آدم های قصه می گردم .
آدم هایی با یک چشم وسط پیشانیشان-چه زیبا!-
با هفت تا کله - چه حیرت آور !- و دلی قد دریا- چه با شکوه ! -
دل بزرگش خوب است ، قد دریاش خوب است.
مرده شور دلهای کوچک را ببرد، که هیچ چیز در تو ی آن نمی گنجد مگر خودش.
دلت می خواهد، مثل آدم های توی قصه ها بشوی ؟
من باری کودکانه عاشق قصه ام و آدم های سه چشم هفت کله ی دل گنده.
