لحظه های ناب
سلام دوستان: با یه شعر جدید برگشتم
بخونیدش و نظرتون را در موردش بیان کنید. ممنون! کوچه ی من: دیواری کوتاه برای پریدن از فاصله ها زمزمه ی یک شعر نو افکاری مظلو مانه در فکر رهایی وصدایی آرام از دوری کوچه و فردی به آغوش تنهایی رفته در تلاطم رویاهایی بر باد رفته موسقیی بی معنا گمگشته در روح فضا و مردی گم گشته در عظمت تاریکی وصدایی که تلاطم ابری خواستن است حس ای که به رهایی می ماند رهایی از قید و بند هر چه غیر اوست مردمی که در خوابهای پریشانی اند و هوایی که به دل سردشان می ماند دستانی در غل و زنجیر آزادی و نگاهی شیطانی در کالبد ی رو حانی این ها ، سوغات غبار آلود زمان در کوچه ی دلتنگی ماست (((علیرضا))) 
| Design By : Night Skin |
احتمالا همه من رو می شناسید. فعلا دانشجو هستم از مریدان شهر حافظ
-----------------------------
باغ خیال من همینجاست
روی بال های شاپرک
لای این گلهای اسیر
پای گفتار دل
همره لبخند تنهایی
باغ خیال من همینجاست
با همه ی دست نیا فتنی هایش
با میوه هایی به شیرینی آرزو
آنها امیدان راه فردایند
---------------------------------
Welcome to where time stands still
خوش آمدید به جایی که زمان ساکن است.
---------------------------------
اسطوره می گوید و راست می گوید "در روزگاران پیشین خردمندانی بودند، که با دانش اندوزی و اندیشه ورزی به فرزانگی می رسیدند"
نشانه ی رسیدن ، دست یافتن به چشم سومی بود، درست در میان پیشانیشان.
تو شاید قصه دوست نداشته باشی،من اما، کودکانه عاشق قصه ام ،و در به در-در بیداری ، نه در خواب دنبال آدم های قصه می گردم .
آدم هایی با یک چشم وسط پیشانیشان-چه زیبا!-
با هفت تا کله - چه حیرت آور !- و دلی قد دریا- چه با شکوه ! -
دل بزرگش خوب است ، قد دریاش خوب است.
مرده شور دلهای کوچک را ببرد، که هیچ چیز در تو ی آن نمی گنجد مگر خودش.
دلت می خواهد، مثل آدم های توی قصه ها بشوی ؟
من باری کودکانه عاشق قصه ام و آدم های سه چشم هفت کله ی دل گنده.
