سلام :بعد از مدتی دوری از اینترنت و وبلاگ نویسی حالا آمدم تا آپ(به روز کنم). شعر قبلی یعنی یک شب سرد رو خیلی ها اظهار نظر در مورد آن کردند هم از لحاظ قافیه بندی هم از لحاظ محتوا

به آن دسته ای که گفته بودند قافیه بعضی اوقات به هم نمی خونه باید عرض کنم این ارز یابی رو دوست عزیز بگذارید به عهده ی اهل فن شعر گویی مخصوصا شعر نو چون اگر با این نوع شعر تو دوست عزیز آشنا بودی  می فهمیدی همه جای این نوع شعر قرار نیست که قافیه رو رعایت کنیم

اون عده ای که در مورد محتوا و مضنون  شعر مشکل داشتند باید عرض کنم که این شعر حدودا خوابی بود که من پا رسال دیدم با همین محتوا ومن اون رو شعر کردم

یه گلایه هم از بعضی دوستان وبلاگی داشتم اونم اینه شعر سکوت  که در آپ های قبلیم بود رو بعضی دوستان در وبلاگ خودشون یا آن را به صورت کامل کپی کردند یا الهام شعری از این شعر وهمچنین شعر در کوچه ی تو گرفتند .

که این  مسئله من رو یه کم دل سرد و آزرده خاطر کرد .

اما شعر این دفعه رو تقدیم می کنم به دختری از جنس مهتاب و همه ی شما دوستان با معرفت   .چهارشنبه سوری رو هم پیشاپیش تبریک میگم وهمچنین رسیدن بهار زندگی ونوروز

باستانی

اما ...شعر :امشب را بیدار می مانم:

امشب را بیدار می مانم

تا ازسکوت خالی این دشت زمان از حرکت تکراری خود باز نایستد

امشب را بیدار می مانم

تا چشمان آسمانی تو طلوع فردا را نظاره گر باشد

ای غزل،تمام زندگی ام

امشب را بیدار می مانم

تا بهار فردا را تو نظاره گر باشی

و زمان در رهگذر سرد زندگی عشق ما را از یاد نبرد

شاید ثانیه ها به طلوع فردا جان  دهند

و من نیز عاشقانه فریاد سر دهم

 امشب را تا صبح بیدار می مانم

تا صدا کنم مهتاب را

تا  از پشت ابرهای غفلت کنار رود

شاید تو از خواب برخیزی

امشب را بیدار می مانم

باور کن صدای مرغان منتظر از دور می آید

شاید صدای موذنی پیر

 لحظه ها تنگ می شود

از پس گریستن من

به خدا سوگند به فلک فریاد

واژه ای پنهان می ماند در رقص مرغابی ها

امشب را بیدار می مانم

شاید طلوع عرفانی دوست را یافتم

 نوری از جانب کوه ای دور در مشرق ترین گیتی

تابگویم از غرش ابر تیره هراسی به دل راه نیست

تا تو تا سکوت پیش روی و مرا احساس کنی

امشب را بیدار می مانم

نکند این زمان رهگذر به عشاق این کوچه ی تنگ ننگرد

وتو در آرزوی طلوع فردا بمانی

امشب را بیدار می مانم

تا آتش بازی کودکان مشتاق را نظاره گر باشم

وپریدن خانواده ای که خود را به آغوش بهار می سپارد

واز آتش  زندگی می گذرند

تا ببویند بهار را

امشب را بیدار می مانم

تا به آسمان بگویم دختری از جنش شبنم را همراه دارم

 وصبر ی به دیرینه گی تاریخ

و سکوتی  از جنس نقره ای مهتاب

تا لرزه ای سهمگین به زندان بی کسی ها زنم

امشب را تا صبح بیدار می مانم

تا تو را غزل کنم

ودر چشمان آسمانی ات غرق شوم

تاتو فردا بانگ سر ندهی

علی رضا بیدار شو از خواب ...

علی رضا ---تقدیم به محبوبم  ،دختری ازجنس مهتاب

نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 18:44 توسط ترسیم گر| |